Bazen etrafımızda neler olup bittiğinin farkında olamadan geçip gidiyoruz günün içinden. Çok aşina olduklarımızı görmez oluyor, bakar kör haline geliyoruz. Çok başrolde olanları daha bi dikkatle inceliyor, yoldan geçerken her gün önünden geçtiğimiz bir manavın kapandığını fark etmiyoruz bazen. Dişlerimizi otomatik olarak fırçalıyor, işyerinde otomatik mailler atıyor, cevaplar veriyoruz.
Bir dönem farkındalık meditasyonu diye bir şey çalışmıştım. Her duyduğumuzu, her gördüğümüzü, her hareketimizi iyice fark ederek anda yaşama başarısını kazanmak için.
Zor zanaat günlük kargaşada...
Aklıma şöyle bir şey geldi kendi adıma.
Her gün, ya da ara ara bir farkındalık detayı bulayım kendime. Daha dikkatli bakayım etrafa. İşte birincisi. Uzun zamandır salonumun baş köşesinde. Ama varlığını o kadar kanıksamışım ki... Dün daha bir dikkatli baktım.
Tombul kedicik. Günün farkındalık detayı. Bayramda boğazımızı tutamazsak olacağımız da o:)
Ve bu da masanın altından size ceeeee diyerek hepinize iyi bayramlar diyen YAZ!
rsatı yaratır...
