5 Mart 2009 Perşembe

Yaz'ım...


Yaz, hayatıma gireli tam 8 ay oldu. Küçücük varlığıyla bütün hayatımı ve kalbimi kaplayabileceğini doğumundan önce tahmin bile edemezdim. Onunla ilgili bloglar dolusu yazabilecekken, tek kelime yazmaya vakit bulamamak, ilklerini kaçırmamak için gözlerimi dört açmak, benden uzaktayken beni unutur mu acaba diye üzülmek, gün boyu çalışan anne semptomlarının hepsini gösterip, bazen de endişelenip, kapıdan içeri girince bir gülümseyişle her şeyi unutmak… Kesinlikle bu küçük cingöz, adı gibi benim hayatımın yazı oldu. Ve de tüm yaşantımı değiştiren alın‘yaz’ım…

İşte biricik Yaz’ım ve ilk yazım…

2 yorum:

Pamuk Prens'in annesi dedi ki...

Arkadaşım, ilk yazın ve blogun hayırlı olsun.

Çalışan anne olmanın en kötü tarafı bu gerçekten. Çocuğunun bir çok ilkini göremiyorsun, duyamıyorsun... Onsuz bir yere gittiğinde ona ihanet etmiş gibi hissediyorsun... Burnunda sürekli onun kokusunu taşıyorsun...

Buna rağmen inanıyorum ki sen çooookkk iyi bir annesin ve öyle olmaya devam edeceksin...

Sevgilerimle

Beste dedi ki...

Teyzesi de onu her gordugunde kendinden geciyor. Kanim, canim, yuregimin bas kosesi... gozlerinin ici guler, bir bakisi ile icimde bir seyler eritir. bu guc onun taaa icinde. annesi gibi o da benim yasama sevincim oldu. iyi ki dogdun, iyi ki dogurdun annesi biricigimizi.