24 Haziran 2009 Çarşamba

Sev, kurtul!

Diyelim işyerinizde ya da arkadaş çevrenizde biri var. Huyu huyunuza uymaz, dili dilinizi tutmaz, yıldızlarınız ise hiç uyuşmaz. Ne büyük bir yük biner sırtınıza... Onunla yaşadığınız her sürtüşme bohçayı ağırlaştırır, hiçbir şey yaşamasanız bile havadaki ağırlık omuzlarınızı bastırır aşağıya...
Demet Evgar, geçen gün okuduğum bir röportajında şöyle demiş, biriyle sorun mu yaşıyorum, onu seviyorum, kurtuluyorum.

Gerizekalı mıyım ben, embesil miyim, beni sevmeyeni seveyim diyebilirsiniz, ama sevmeyerek onu mu cezalandırıyorsunuz, yoksa aslında kendinizi mi? Düşünmeye değer...

3 yorum:

ELİF dedi ki...

Sanırım benim midem o kadar geniş değil, sevemem...

Deniz dedi ki...

zor çooook zor zaten

Tibet'in annesi dedi ki...

keşke kolay olsa... bazı bazı deniyorum ama unutamayıp, pes ediyorum :)