2 Temmuz 2009 Perşembe

bir emzik bırakma hikayesi

Az önce Elif'in blogunda Rüya'nın emzik hikayesini ve yorumlardaki emzik bıraktırmakla ilgili endişeleri okurken aklıma geldi: kendi emziği bırakış hatıram. Aklıma gelebildiğine bakarak, bu bırakışın hayli geç olduğunu tahmin edersiniz sanırım.
4-5 yaşındaydım. Herkes benimle uğraşıyordu. "Koca kız oldun, genç kız oldun, abla oldun hiç yakışıyor mu sana emzik?" Çocuğa bir şey yaptırabilmek için hep söylenir ya, koca kız oldun!
Demek ki kafamı attırmış bu üzerime gelişler. Bir pazar, daha herkes uyurken kalkmış küçük Deniz. Kararlı adımlarla salona yürümüş. Emziğini kültablasının içine koymuş ve kibriti çakmış. (Allahtan yangın çıkartmamış.) Ve büyük bir adamın sigarayı bırakması gibi, emziği bırakmış.

Valla emziği bırak diye zorlamasan bir dert ( benim gibi 4-5 yaşına kadar emebilir), zorlasan da böyle tehlikeli aktivitelere kalkışabilir. Bİr anne katakullisi, sihirli formülü bulmak lazım, bakıciiiz efenim ileride. Şu anda bizim için kurtarıcı.

Bu arada bizimki büyüyüp, okuyunca bu yazıyı, oha maşallah anne, bari okula da emzikle gitseydin demez inşallah :)

1 yorum:

ELİF dedi ki...

:)) geçen gün bi arkadaşımla konuşuyodum o anlattı:
ilkokula giderken sırasının altına eğilip eğilip emermiş memesini yazık.:)))