4 Ağustos 2009 Salı

1 Çinli, 1 Amerikalı, 1 Türk...


















... Ve bunların hepsi aynı ailede. Enterasan hikaye. Amerika'da yaşayan dayımın Türk bir arkadaşı, Amerikalı bir kadınla evleniyor. Yıllarca çocuk sahibi olmaya çalışıyorlar. Ama olmuyor bir türlü. Neredeyse 50'li yaşlarına geliyorlar. Evlat edinmek istiyorlar sonuçta. Tabii adamın ilk tercihi Türkiye. Geliyorlar 99 depreminden hemen sonra, o bölgede yetim-öksüz kalan bir çocuk bulup, evlat edinmeye... Çocuk, Michigan'da oldukça iyi halli, daha da önemlisi evlat hasretiyle yanıp tutuşan şefkatli bir aileye, bahçeli havuzlu bir eve, ileride kolej, üniversite eğitimine kavuşacak, hayatı kurtulacak. Ama Türk kanunları malum. Bin dereden su getiriyor yetkililer. Anlıyorlar ki, formaliteler bu hızla ilerlerse anca torun olarak evlat edinebilecekler. Farklı formüller araştırıyorlar. Ve aradıkları evlat sevgisini Çin'de buluyorlar. Zaten fazla nüfustan dolayı, doğuran sokağa atıyor çocukları Çin'de... Bir yetimhaneden Çinli cin gibi bir kız çocuğu evlat ediniyorlar. Küçücük bebekken aldıkları Çinli küçük Ayla, şimdi 7 yaşında... Çatır çatır İngilizce konuşuyor, bebekken hafif kayan gözü ameliyat ettirilmiş ve Türk baba, Amerikan annesiyle, bir dünya vatandaşı olarak yetişiyor.
( Oysa Türkiye böyle abuk sabuk engeller çıkarmasa, bizim çocuklardan birinin hayatı kurtulabilirdi, ama işte formaliteler ülkesiyiz.)
Acaba gün gelir, gerçek anne-babasını bulmak için yollara düşer, Çindistan'a gider mi? Vatanım da vatanım der mi? Yıllar önce kaybettiğim kardeşim diye televizyon programlarına çıkar mı?
Değişik bir durum!

Nerden geldim buraya? Onlar gelmişlerdi geçen gün Türkiye'ye... Yaz'ın bu süslü mü süslü küçük hanfendi elbisesini ve şapkasını onlar getirmişler. Ben de belgeleyeyim ve bahaneyle kendilerini anmış olayım burada dedim.

3 yorum:

Seyahat ve Tatil dedi ki...

Alla her iki cihanda da mutlu etsin.

ZeyNes dedi ki...

Gerçekten bu bıktıran formaliteler yüzünden bir yavruya aile olmaktan vazgeçen ya da farklı yolları seçen insanlar tanıyorum bende...Çok değişik bir hikaye,iyi ki paylaştın

viva dedi ki...

ay cok hos anlatmissin yazmissin, eline saglik, cok hosuma gitti. Birsey birseye sebeb olurmus biri nasibini bulurmus : ) Nasip cinli cocugunmus!