27 Ağustos 2009 Perşembe

bir soru geldi aklıma dün...

... Biz hani şefkatli, sevgi dolu, güleryüzlü, sıcak, insancıl, ahlaklı, olumlu bir çocuk, bir sevgi pıtırcığı yetiştirmeyi hedefliyoruz. Baştan beri bunun için çalışıyoruz ya... Bir gün gelip, beni niye böyle sevgi böcüğü yaptınız, bak etrafa, ben de şöyle böyle olsaydım, astığım astık, kestiğim kestik, gamsız takılsaydım keşke derse.........der mi acaba?

Ama bu soru aklıma gelince dürttüm kendimi. Hop dedim, kendine gel. Dönen dönsün, ben dönmem sözümden...

3 yorum:

Murat dedi ki...

allah bilir neler düşünecek, belki de dile getirecek düşündüklerini. ki umarım dile getirir düşündüklerini her yerde net ve arkasında durarak.

Tatlicim gün gelir de bu satırları okursan, annenin dediği gibi biz seni; bir insan olarak yetiştirmeye çalışıyoruz. Gerçi yazacak çok şey var ama aklıma gelen bunlar şimdilik.

seni çok seven Bu Adam

denizanasi dedi ki...

aynı düşüncelere ben de sahibim. onu bu kadar sevgi dolu yetiştirirken acaba hata mı yapıyorum diyorum. ama istesek de kötülüğü onlara öğretemeyiz, değil mi?

ikiz Bebek dedi ki...

bende aynı düşünceler içindeyim,böyle sevgi dolu yetiştirilirken,örneğin bir çocuğa gülümsüyorlar,çocuk onlara ters ters bakıyor,bakıyorum benimkiler anında üzülüyor.içim cızz ediyor.