2 Eylül 2009 Çarşamba

metafor

...sinek uçar, gider gider kendini cama çarpar. Bir değil, iki değil defalarca yapar bunu... Ona zarar gelmesini isteyen siz değilsinizdir asla. Hiçbir canlı kırılsın, incinsin istemezsiniz çünkü. Kendi seçimidir bu... Dışarıya özlem gibi görünür bu cama çarpışlar... Ama pencerenin tam karşısında açık olarak durduğunu anladığında da dışarı çıkmaz, geri döner, uçmaya ve kendini cama çakmaya devam eder. Bazen üzerinize yapışır kalır, uyarırsınız defalarca, kovalarsınız, ya da dışarı çıkmasını sağlamak için kitabınızla yol göstermeye çalışırsınız. Etrafta vızır vızır dolaşmasına, herkesi rahatsız etmesine ve mikrop yaymasına rağmen... İncinsin istemezsiniz. Ama karar vermiştir o, yakacaktır kendi canını... Artık elinizden hiçbir şey gelmez. Küçücük sinekten niye rahatsız oluyorsun diyenler de aslında çok iyi bilirler. Sinek küçüktür ama mide bulandırır.

(Bu sayfalar, postlar Yaz'ın evet... Ama yaşamda sinekler de var. Madem var, madem de bu blog yaşamın tam içinde, neden yazılmasın, çizilmesin)

8 yorum:

Tibet'in annesi dedi ki...

Süpersin Deniz! Bu kadar güzel anlatılabilirdi...

Murat dedi ki...

Sinekleri kafaya takmazsan; yokmuş gibi davranirsan, bir sure sonra sıkılır başka bir hedefe yönelirler.

Eninde sonunda mide bulandırır, ama seni rahatsız etmeyi başarır ve bunun farkına varırsa, Hep seninle uğraşır.

Al bakayım eline sinekliği

lian dedi ki...

Yürü be Denizim... Lafı tam gediğine oturtmuşsun yine, üstelik her zamanki gibi ağır konuşmadan, kırıcı olmadan :=)). Ağzına sağlık :=)

ELİF dedi ki...

Bişey mi kaçırdım ben:)))

Deniz dedi ki...

yok Elif'cim kacırmadın,ben sana bilahare mailden anlatırım istersen ;-)

ELİF dedi ki...

Anlat merak ettim valla...

bestofbeste dedi ki...

sabrin sonu nereye varir... kendini buyutursun. buyuk adam olup taşı da boyle yerine yerlestirisin. buyuksun kardesim.

ikiz Bebek dedi ki...

bende o sinekleri takmadan edemiyorum Denizciğim,bir şekilde beni üzüyorlar.