2 Kasım 2009 Pazartesi

sefiller...

...yok öyle uzaklarda, kitapçılarda aramayın. Bizzat kendim oluyorum... Dün hatun kişinin uyku direnci vardı, önce sabah uykusunu reddetti, sonra akşam üstü uykusunu...
Tabii akşam erkenden pil bitti...
Yattı küçük hanım ama muhtelif saatlerde uyandı, normalde emziğini verip, iki saniye elini tutarım, geri döner uykuya... Yarabbim tam çıkıcam, basıyor yaygarayı, tam daldı sanıyorum, ağlama efekti hazır bekliyor.

Son noktamız şu oldu. Uzandım, karyolanın yanındaki halının üstüne gecenin bir kısmında, gecenin sefili, Hint fakiri olarak :)
Fotoğraflar sabah çekildi, yoksa o uyku sersemliğiyle ve uyutmaya çalışırken kimin aklına gelir fotoğraf?

7 yorum:

ELİF dedi ki...

3-5 bozuk para atan olmadı mı sana oralarda:))

ikiz Bebek dedi ki...

Denizciğim,zamanla düzelecek.

Deniz dedi ki...

Elifcim, gülme komşuna :)))

Özgecim,epeydir düzelmişti aslında... Ama dün uyumak istemedi... Bugünlerde çok özlüyor diye hissediyorum, hiç yanımdan ayrılmak istemiyor, belki ondandır.

Tibet'in annesi dedi ki...

ahh Denizcim ahh! şimdi anlıyor musun beni? :P

Bellek Kutusu dedi ki...

uff ne zor sizin işiniz böyle:(

Deniz dedi ki...

Zorluğu genele yaymak istemiyorum.
Bizim nasıl zor günlerimiz varsa onların da oluyor sadece

gözde dedi ki...

Offf en azından yalnız değilim. Avunurum biraz:))