18 Aralık 2009 Cuma

Telepati işte böyle bir şey galiba


















Sabahın köründe, 06.00'da uyanarak sunum için hazırlanmaya başladım. Yine köründe evden çıkacağım için. İçimden de geçiriyorum. Bu sabah da tatlımı göremeyeceğim diye... Bu hafta hazırlıklar, toplantılar, sunumlar o kadar yoğun geçti ki, çok özledik birbirimizi. Ben bunları düşünürken, ne oldu? Her sabah 08.30'larda uyanan Yaz Hatun, 06.30'da uyandı! Erken çıkacağımı anlamış gibi. Normalde yanına gidersin, emziğini takıp, biraz süt verirsin, devam eder uyumaya... Kollarını uzattı al beni diye. Kıyamadım ,dayanamadım, aldım. Koltuğu gösterdi, otuğğ dedi. Oturdum, sarıldım, bağrıma bastım. Babası benim hazırlanabilmem için kucağına almak istedi, ıııı-h dedi. Diyorum ya özlemişiz bu hafta birbirimizi.
Ama bugün, beni çıkmadan yakalamak ister gibi uyanması da ya murphy, ya da telepati...


Bu da günün farkındalık detayı... Her koluyla bir şeye yetişmeye çalışan annelere sevgilerle :)

4 yorum:

Tibet'in annesi dedi ki...

Bak ağlayasım geldi ama ...

AYAKKABI PERİSİ dedi ki...

cok duygulandimmm...cok tatliii...

ikiz Bebek dedi ki...

sarıldığında doyamıyor insan değil mi?

Deniz dedi ki...

sibelcim ve sevgili peri, evet insan yazarken de duygulanıyor, yaşarken de..

özgecim doyulur mu?