28 Mayıs 2010 Cuma

Ey yükselen yeni nesil!


Bir yengecim var benim, gördünüz mü nasıl da yan yan tırmanıyor
aydedesine...
Aynı yengeç, nasıl da suya meraklı adının hakkını verircesine.
Dün akşam yemekten sonra el yıkama seansımız 15-20 dakika sürdü.
Ama bıraktım, hadi bitirelim demedim.
Ne kadar isterse... Bıraktım, tişörtünü ıslattı, pijaması battı.
Yanına çömeldim ben de.
Benim yüzümü yıkadı. Ama nasıl yumuşak yumuşak dokunuyor,
okşuyor gibi siliyor yüzümü görseniz.
Önüme gelen saçları geriye atıyor. Kaşlarımı düzeltiyor.
Yanaklarımı yıkıyor ama seviyor bir yandan.
Kadife gibi dokunuşu. Sanki, ben çocuğum o bana şefkat gösteriyor.
Yani aslında vaktimiz olduğunda,
sabrımızı zorlayan şeyler nasıl da farklı bir yöne gidebiliyor.


Birbirimizi tanırken, kendimizi tanıyoruz bi yandan.
Aslında tüm ilişkilerdeki gibi.
Kapasitemizi, sınırlarımızı...
Kendimi motive edebildiğimde
onu da motive edebildiğimi görüyorum.
Küçük yengecimle yeniden şarj oluyorum.
Bazen başkalarından duyduğum disiplin yolları bana uymuyor.
Benim yolum sevgi sanırım.
Sabiha Paktuna Keskin'i okuyorum şu sıra
onun da benim kafadan olduğunu görüyorum, rahatlıyorum.
Bazen ikimizi, bir ağaç ve onun uzantısı olan bir dal gibi hissediyorum.
Ama onun hızla gelişen kişiliğinin karşısında da saygıyla eğiliyorum.
O büyüyor ve tırmanıyor merdivenleri günden güne,
bana düşen kendi enerjimi yüksek tutmak.
Ona yetişebilmek için. Enerjim yüksek olduğunda, yansıması da öyle oluyor.

Galiba yengecim, üst kattaki arkadaşının abisine abayı yaktı bu arada.
Parkta hiç yanından ayrılmıyormuş.
Kıyafetlerini gösteriyormuş ona, bak bak diye.
Asansörde inip ayrılacakları zaman yüzü de bir düşüyormuş ki.
İşin şakası, cinsiyet ayrımı yapmıyor aslında, her mekanda bir favori belirliyor kendine.
Onunla kanka muhabbeti kuruyor.
Görüyorum, şaşırıyorum, keşfediyorum, şükrediyorum...
O büyüyor...



8 yorum:

Little miss sunshine! dedi ki...

çok güzel bir yazı. eline saglık.

HAYATIMDAKI D'ler-Pınar dedi ki...

En doğrusunu yapıyorsun Deniz..
Çocuklara keşfetme hakkını vermek lazım..Annelerin yaptığı en büyük hata bu..
Kirlenmek güzeldir diyor ya reklam da esasında çok öneml ibir mesaj var altında,tabi anlayana..
Bu arada ben de Sabiha PAktuna'y ıokuyorum..Bayıldım,ne doğru tespitlari var ya..

Sevgiler
Pınar

bed@rdem dedi ki...

ne güzel, ne mutlu... Büyüsün tabii, sevginizle beraber.... kıskaçlarından öpüyorum küçük yengeci :)

Tibet'in annesi dedi ki...

sabır herşeyin anahtarı... bazen unutuyoruz ama dediğin gibi anlayış gösterince, sabır gösterince nasılda su gibi akıyor herşey.
hep böyle farkında olmak dileğiyle...

Anne Café dedi ki...

çok güzel bir yazı olmuş deniz. çok etkilendim. bu arada dep sana iyi gelmiş bak:)

Deniz dedi ki...

Dep iyi gelmiş değil de, ben dep'imi iyi ettim diyelim:) moral, motivasyon...

Bellek Kutusu dedi ki...

Bu bıdık yengeç ne güzel de tırmanıyor duvara:)

Ashley dedi ki...

Hey minik,
Kendinde duvar kağıdın (çizimin)de harikasınız.