3 Mayıs 2010 Pazartesi

Mutluluğun karşına nerede çıkacağını bilemezsin...

Karaya oturmuş bir gemide mi?


Denize ilk attığın taşta mı?


4 elin çıkardığı gürültüde mi?


Yoksa bir duş kabininde mi?
2 hafta gitmedikten sonra özlemle gittiğin okulunda mı?

Küçücük plastik bir tabaktan....

bir horoz çıkabildiğini gördüğünde mi?

Aslında korktuğun kazların, ördeklerin arasında mı?
Yavru kuşum, umarım mutluluğu gördüğün yerde tanımayı
başarırsın hep,
ya da kendi mutluluğunu yaratmayı bilirsin...


9 yorum:

Tibet'in annesi dedi ki...

şu gemili mekanı tanıyor muyum sanki??? :)

elif ada dedi ki...

Mutluluk, o horoz yapan yumuk ellerde sanki. Sağol hatırlattığın için. Öptüm yumuk elleri

Bellek Kutusu dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Bellek Kutusu dedi ki...

Duş kabinine ne güzel de oturmuş bıdık Yaz:)

Sen Gelince dedi ki...

Ne kadar güzel bir dilek... Kendi kızım için de ödünç alabilir miyim senden:)

Deniz dedi ki...

-tanırsın tanırsın;- )

-gerçekten öyle elifada, bütün sıkıntıları erteliyorum o yanımdayken :)

- Kutucum koca evi bitirdi, anneannesinin duşakabinine kurdu karargahını

-Alabilirsin tabii Özlemcim, hatta kendimiz için bile almamız lazım aslında

ela selin dedi ki...

Ne kadar güzel bir yazi olmus.
En büyük mutluluklar onlarin olsun...

Anne Café dedi ki...

Umarım...

maide barış dedi ki...

Çok güzel bir yazıydı :) Mutluluğu bu kadar önemseyen bir annesi varken, onu bulmakta pek zorlanacağını sanmam :))