13 Ekim 2010 Çarşamba

YUVA!


Yahu bir izne gidip geliyorsun, dünyanın işi birikiyor.
Başını kaldırmaya vakit bulamıyorsun.
Bana bazıları soruyor, bloga nasıl vakit buluyorsun diye.
Burası bir kaçış noktası, bir rahatlama seansı biraz da.


İki arada bir derede kaçıyorum sizin yanınıza ve bu beni mutlu ediyor gerçekten.

Neyse, iznimin ikinci haftasını özellikle yuvaya alıştırma haftası olarak ayırmıştım.
Öncelikle yuvadaki uzmanların da görüşüyle iki günle başlamaya ikna oldum.
(Bana kalsa tam gün bile gitmesinin faydalı olacağını düşünüyordum ama alıştırarak,
azar azar kalarak olmalı diyorlar. )


Ama birçok yuvanın yaptığı uygulama gibi alıştırma haftasında, anne ya da veli bir hafta boyunca gidiyor, çocuk içerdeyken bekliyor.
Bizim macera nasıl geçti anlatayım:



1.gün:
Uzunca bir dönemdir ballandıra ballandıra anlatmamın da etkisiyle koşa koşa gitti okula...
İçeri sevinçle girdi. Yarım saat sonra gelip, benim orada durup durmadığımı kontrol etti.
Arada benim yanımda kalmak istediğini söyledi.
Ben ona tatlım ben buradayım, istediğin zaman içeri dön dedim, tamam deyip içeri gitti.
1 saat sonunda öğretmen hadi bugünlük bu kadar yeter deyip, bizi yolladı.

2.gün:
Saat 10 civarında okuldaydık. Meğer 10.00'da kahvaltıya iniyorlarmış. Aslında siz kahvaltıdan sonra gelseniz ilk başta daha iyi olur dediler.
Çünkü yemek ve uyku çocuk için en son aşama imiş, alışma safhasında.
Eh söyleseniz öyle gelirdik dedik :)
Ama bizimkinin öğretmeni onu aldı, kahvaltıya indirdi. Süt içmiş onlarla...
Yine çok kısa bir süre sonra elinin üstüne atılmış yıldızla çıktık.
Tadı damağında kalsın diye sanırım.

3.gün:
Vasat bir gün. Çok tepkili değil, çok istekli de değil.
1.5 saat kaldı içeride çıktık.

4.gün:
Fiyasko. Bir ağlama, bir kıyamet. İçeri girdikten kısa bir süre sonra
annemin yanına gidiceeeeeem, diye ortalığı yıktı.
Öğretmen de getirmek istemedi hemen.
Sakinleştirmeye çalıştı.
Sakinleştikten sonra biraz beraber durduk, sonra çıktık.
Ama bir hayal kırıklığı oldu bende.
Eyvah dedim. Geri adım atmak en kolayı ama...
Kararlı olmak lazım.

Bugün:
Ben artık işe başladığımdan, anneannesi götürdü.
Önce birlikte götürelim, annem beklesin mi acaba diye düşündüm.
Sonra da benim olmamın durumu daha zorlaştıracağına karar verdim.
Dün geceden anlattım, anneanne götürecek, yarın okula gideceksin diye.
Sen dışarıda mı bekleyeceksin dedi. Yok dedim ben işe gideceğim, anladın mı dedim,
anladım dedi.
9.30'dan, 11.45'e kadar kalmış.
İyi geçmiş bugün :)

Annem, torun zaafıyla küçücük daha diyor. Yorulmuş, hemen uykusu gelmiş.
Ama alışacak. Çok da iyi olacak.
Televizyondan uzaklaşacak, faaliyetler yapacak :)
Hatta bir süre sonra hep okulu isteyecek.
Olmalı...

Sabah şımarığının fotoğraflarını da aralara serpiştireyim dedim...



10 yorum:

Tibetin annesi dedi ki...

özellikle sosyalleşmeleri açısından çok faydalı olduğunu düşünüyorum. bence iyi olacak, içini ferah tut sen :)))

ikiz Bebek dedi ki...

Evet evet iyi olacak sana anlatacak anne okulda bunu yaptık, şunu yaptık diye :).

ben bırakmak durumunda kaldım nedeni ise maddiyat X2 olayı yani :)

ela selin dedi ki...

Canim kolay gelsin...
Burada da ilk hafta her gün onbes dakika-yarim saatle baslatip ikinci haftadan itibaren yavas yavas arttiriyorlar. Bence her gün gitmesi rutinin oturmasi acisindan cok faydali..
Tez zamanda alisir umarim. Sevgiyle..

denizanasi dedi ki...

düşündüğünden çok daha hızlı alışıyorlar. insan bu defa da " benden ne çabuk da vazgeçiyor" diye üzülüyor:))

KırmıZı WosWos dedi ki...

inşallah alışma süreleri çok uzun olmaz bende bu sabah bırakıp çıktım akşam alacağım.......resimler çok güzel :)

ELİF dedi ki...

Çok rahat edecek için Denizciğim bak gör, sakın pes etme..

Kaymaklı Kadayıf dedi ki...

Kadayıf 23 aylıktı, kaymaksa 11 aylık yuvaya başladıklarında.İçin rahat etsin diye söylemiyorum ama yuva şart ve şart, alışınca çok keyifli olacak göreceksin, hadi hayırlı olsun.

Sen Gelince dedi ki...

Çok özledim ben sizi ya:) Bilmiyordum tatilde olduğunuzu, sonra sordum soruşturdum... Kreş hayırlı olsun... Biraz zaman gerekiyor sanırım...

Deniz dedi ki...

-Sibelim alışacak inşallah iyi de olacak...

- özgecanım, x1 bile tuzlu baktığında

-Özlemcim amin!!!!


- Ya inşallah denizanası!

- Zeynep :) Konuşuruz

- Elif, bu sabah çok zorlamış, bakalım neler olacak

- Kaymaklı kadayıfım, umut verdin

-Özlemcim ben de özledim, neyse nurturia'da buldum seni:)

asya selda dedi ki...

ANNEM GÖNDERMEDİ BİZİMKİNİ GÖNDEREN ARKAAŞIMIN ANLATTIĞI BİR KAÇ OLUMSUZ OLAYDAN SONRA..TABİ BURANINKÜÇÜK ALTERNATİFLERİMİZİN AZ OLMASI DA ETKEN OLDU..
PEK MEMNUNDA aSYA AMA OLMADI...
ANNEM BEN SEN GELENE KADAR SİTEDEKİ ÇCOUKLARLA AŞAĞIDA OYNATIRIM SENDE SAAT 2 DEN SONRA GELİYORSUN YAPTIRIRSIN KAĞIT KÜREK İŞLERİNİ OKURSUN HİKAYENİ DEDİ...
E DOĞRUDEDİK BİZDE:)))

AMA SİZ TÜM GÜN OLMADIĞINIZ KREŞ ALTERNATİFLERİNİZİN FAZLALIĞI..
UMARIM HERŞEY YOLUNDA GİDER İYİ BİR KARAR BU DURUMDASİZİNKİSİ..
BU ARADA YUKARIDAKİ YAZIDAKİ EV İÇİ ÇİZMELER BAYLDIM:)
ASYA DA UZUN ZAMAN BÖYLE GEZDİ:)

HA BİRDE ÖZLEMİŞİM SİZİ