28 Ocak 2011 Cuma

Bir sürü haller içinde halim...

Gülüyoruz, ağlıyoruz, şaşırıyoruz... 
Dün akşam komik, büyük laflarına babasıyla gizli gizli güldük.
Sabahki duruma ise ağlamaklı oldum çıkarken...
 Yine gözlerinden pıtırcıklar dökülerek,
anneciiimm gitme, gitme dedi hıçkırarak.
Üzerini çıkart dedi. 
Gül Abla da üzülüyor o böyle yapınca,
o gelince ağlıyor diye.
Bizi özlüyor dedim, doğal, üzülme sen...
Galiba dedi, çok özlüyor...
Sizin düğün fotoğraflarınızı alıyor gün içinde anlatıyor uzun uzun...
Annecim, babacım diye...

Tamam biraz da tiyatrocu ama, yine de yüreğim titriyor işte.
Rahat saatleri olan bir iş olsa, ne kadar güzel olurdu.
İşim bitince çıkabileceğim, ya da sabah çocuğumu sakinleştirip çıkabileceğim...

 Dün gece geldiğimde bulduğum manzara.
Bunca oyuncak dururken, benim koleksiyonumun
iki parçası, tahtalı köyü boylamış. 
Çok üzüldüm görünce bu şekilde.
Ay ne olmuş, nasıl  oldu derken, 
dönüp arkasını 
-neyseee, bak benim böyle botlarım var diyerek lafı değiştiren bücür 
karşısında ne yaparsınız?
Hiç, arkamızı dönerek, gizli gizli güldük babasıyla...
Barbielerle oyun saatimiz var, yemeğini de bitirmiş ya...
Hak etmiş...
Aaaa eli kolu oynayan, bilekten bükülen barbie nerde diyorum.
-Boşveeer onu, gel biz bunlarla oynayalım diyor. 
(Yine kıkırdaşıyoruz, babasıyla göz göze gelip)
Nerden öğrendin sen bu konu değiştirmeleri, boşver çekmeleri?
Bizden mi?

 
 Gördüğünüz gibi barbie zillisinin sayısı, kendi yaşından fazla oldu.
Biz de ona bir kararımızı açıkladık.
Oyuncak diyetine girdik, Nisan başına kadar...
Yeni oyuncak alınmayacak.
Barbie ve oyuncak diyetindeyiz yani.
Dayanabilirsek, ama bir aydır dayandık.


 Gecenin finali de güzel oldu benim açımdan.
Yine bir saatimizi geçirdik, uyumaya çalışırken.
Normalde eğer ben ayaklanıp çıkmaya çalışırken
yarı uyanıksa, aaanneeee dur der, elimi tut der.
Tam daldı diye çıkarken, hareket etti elimi tuttu,
çıkabilirsin anne dedi.
Yemez miyim bu şekerfareyi şimdi...



8 yorum:

HAYATIMDAKI D'ler-Pınar dedi ki...

Kesinlikle yernirrrr..
Biz de duru'nun doğumgününe kadar bişi almıyoruz..
Bakalım,dedeler dayanabilirse,oalcak..
İyi haftasonları Denizcim..
Sevgiler

ratatoule dedi ki...

çok şeker yaa yazınızı bi solukta okuyuverdim,8 aylık olan oğluşum acaba büyüyünce sizinki gibi oyunlar yapacakmı? çok şekerler yaaa

Aklımdakiler... dedi ki...

Yenmezmi hiç annesi tek lokmada yutulur hatta..

elif ada dedi ki...

Çok tatlı bu şekerfareler... Her sözleriyle dumura uğratıyorlar insanı. Ada da napalım yenisi alırız üzülme diyor. Bizden ne duyarlarsa onu satıyorlar geri bize

asyaselda dedi ki...

Asya da ağlıyordu iki gündür.
dün okula gitmedim bu yüzden.
sabah gitmediğimi görünce sarıldı sarıldı öptü beni:)
Ama şimdi iki hafta beraberiz...
öpüyorum o laf değiştiren fareyi:)

bahriye-krm dedi ki...

''çıkabilirsin anne''...o böyle derken gelde ayrıl yanından :))

Bellek Kutusu dedi ki...

Neyse ve boşver'den sonra en bombası "çıkabilirsin anneymiş" gülünmeyecek gibi değil ki Denizcim:)))

Serpil dedi ki...

aynı dertten muzdaribiz...:(((oğlum hiç ağlmazdı arkamdan kızım sabahları anneannesine bırakırken kıyametleri koparıyor. canımın yarısı evde kalıyor ama napalım ben çalışmayınca çok agresif oluyorum...ama onları bırakıncada çok üzülüyorum...offfff içinden çıkılmaz bir hal yani:(((( öpüyorum...