11 Mart 2011 Cuma

Cadı,prenses,melek ve insan...

Bizim yaşantımızda bu kavramlar çok önem taşıyor. 
Masalların ve filmlerin empoze ettiği kahramanlar bunlar çünkü...
İyi-kötü, siyah-beyaz...
Yaz'ın bebekleri genelde prenses. Öyle tanımlıyor.
 Babası bazen, mesela bu sabah takıldı ona...

Ben bir cadı tanıyorum, bil bakalım kim? 
Ve Yaz'ı işaret etti gözleriyle.
(E tabii bizim kafamızdaki cadı ile onunki başka)
-Hayır anne, söyle babama ben cadı değilim!
-O zaman annen cadı!
-Hayır benim annem cadı değil!
-O sırada Gül abla devreye girdi.
-Senin annen melek!
-Hayırrrr benim annem insan!

İşte bu kadar... Olay bitmiştir.
Bu arada tekrar hoş geldin:

5 yorum:

Gelincik dedi ki...

oyyyy çok tatlı... bayılıyorum çocuklardaki bu mantığa :)

Tibetin annesi dedi ki...

ne tatlı ya canım benim...

Burcu.. dedi ki...

ne güzel, nasıl dümdüz dolambaçsız düşünüyorlar ama. Canımm

YILDIZ dedi ki...

Doğru demiş işte doğru düşünmüş olduğu gibi annesi insan hem de en olması gerektiği gibi

canım benim oğlumun Yaz ablası fotolarına baktırıp öyle diyorum:)

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

:))