19 Nisan 2011 Salı

Bugünkü aklınızla olsa...





Bugün İrem doğum iznine ayrılıyor. Yoksa gerçekten buralara bi yere 
doğuruverecek İrem jr.'ı...
Her yeni doğum insana kendi macerasını hatırlatıyor. 
Bazen hüzünlü, bazen özlemle...
Masamı toparlayıp, izne çıktığım zamanı hatırlıyorum. 
Epey de bunaldığım bir zamandı.
Amaaan gideyim çocuğuma kavuşayım, kim bilir bir iş kurar falan,
bi daha da gelmem Davos'a havalarındaydım.
Gitmişim, doğurmuşum, dönmüşüm nerdeyse de üç yıl olmuş.
Zaman izafi, kuş kanadında gibi bazen, ofis sandalyesindeyse bir gün asır gibi.
İrem gidecek ya, şöyle yap, böyle yap diyorum arada bir...
Mesela sindire sindire, rahat rahat yemek ye dedim öğlen.
Sonra öyle telaşlı yiyeceksin ki, şimdi tadını çıkart.
Hatta bazen yemeyeceksin bile, demedim artık.
Hani deneyimsiz, çaylaktık ya, bilmiyorduk ya neler yaşayacağımızı
şimdi konuşuyoruz sağda solda.
Bilmiş bilmiş geliyordur belki karşındakine...
Oysa dönsem o günlere, bugünkü aklımla dönsem ama
farklı yaşar mıydım, yoksa sil baştan mı olurdu her şey...


Yani bugünkü aklımla çocuk yetiştirseydim der miyiz bi gün? 
Yoksa dönüp dolaşıp yapacağımız aynı şey mi aslında?
Ama daha yolun başındayken başarmayı istediğim, çocuğumun koluna bilezik, 
parmağına yüzük diye bırakmak istediğim şeyler var...

Haklı değil, mutlu olmanın önemini...

Körü körüne inatçı değil, doğru bildiğinin arkasında olmasını...

Güçlünün yanında durmanın kolay olduğunu, 
ama haklının yanında durmanın huzur getirdiğini bilmesini...

Kendine objektif bakabilmesini,
Olayları başkasının vizöründen değil, olduğu gibi görebilmesini,

Kişiliğini, sonradan pişman olacağı şekilde zedelememesini...

Hatada ısrarcı olmamasını...

Zalime boyun eğmemesini...

Dünya dönse, devran tepetaplak olsa orada bile mutlu olabilmesini...
Ve daha neler neler
İSTERİM...


Bugünkü aklımla dedim de,  
siz bugünkü aklınızla çocuk olsanız... 
ne yapardınız? 


VE İREMcim güle güle git, güle güle gel: )

10 yorum:

Tibetin annesi dedi ki...

bugün herkes ne güzel yazıyor böyle... içimi açıyorsunuz.

harika bir yazı olmuş, vallahi oturup ağlııcam heee! şaka diil, vallahi çok duygulandımm :)

efe ile hayat dedi ki...

bugünlerde iş yerinde benim içinde bir dakika 1 yıl gibi geçiyor
çalışan anne olmak gerçekten çok zor

Deniz dedi ki...

-Sibelcim,hep hissederek yazıyoruz da bazen çok derinden hissettiğinde yansıyor... Ben de senin hikayeni çok beğendim, Dora'yı;- )

-Eeee kalbin Efe ile hayatta, aklın işinde olmak zorunda olunca... öyle oluyo işte

İrem dedi ki...

Deniz'ciğim tecrübe çok kıymetli bir şey hiç öyle geçirmiyorum aklımdan emin olabilirsin. Çok güzel bir yazı olmuş. Gerçekten çok duygulandım.

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

İrem sağlıcakla bebeğini kucağına alsın. Şanslı saymalı kendini tecrübeli anneler var yanında :)

YILDIZ dedi ki...

Ben boşuna demiyorum anneliğine hayran olduğum Denizim diye...

ODİL SEZEN METİN dedi ki...

Sağlıkla bebeğini kucağına almak nasip olsun inşallah arkadaşının..

dörtmevsim dedi ki...

ne güzel yazmışsın... sanki bana sil baştan olurmuş gibi geliyor. irem'e de sağlıkla bebeğine kavuşmasını dilerim.

ikiz Bebek dedi ki...

bir sürü ama bir sürü balonla uçmak isterdim :)

Deniz dedi ki...

Amin İrem için dileklerinize...

Özgecim süpermiş... Up'taki gibi