25 Temmuz 2011 Pazartesi

Yaşama övgü...

Yaşamı sevmeyi öğretmeli çocuklara...
Ne pahasına olursa olsun, yola devam etmenin güzelliğini...
Nefes alabilmenin ayrıcalığını.
Gördükleri manzara, ortadaki bilanço acı bile olsa,
2 gün sonra her şeyin değişebileceğini. 
Yanlışlar içinde olsalar bile
5 yıl sonra bambaşka boyutlarda kendilerini görebileceklerini.
Kendini sevmeyi öğretmeli çocuklara.
Bedenlerini, ruhlarını sevmeyi.
Zarar vermemeyi kendilerine öğretmeli.
Kendilerini sevmek için mükemmel olmaları gerekmediğini de eklemeli.
Her halleriyle, bunalımlarıyla, hatalarıyla, eksikleriyle kendilerini sevmelerini
öğretmeli.
Methiyeler düzmeyelim, erken ölümlere...
Efsaneler erken ölür gibisinden.
Efsaneler yaşasaydı daha neler yapabilirdi, neler kazandırabilirlerdi, 
onu gösterelim.


Yaşayan efsaneler olmaya özendirelim.

Ve başkalarını sevmeyi öğretmeli çocuklara hanımlar beyler.
Hiçbir şeyin candan öte olmadığını,
 
hasbel kader edinilen kimliklerin 'insan olmaktan' daha değerli olamayacağını söyleyelim.
 
En değerli şey, bir canlının canı diyelim.
Ne kimliğiyle yerinsin, ne de gerinsin...
Bir karıncayı bile incitemesin, değil ki mayın döşemek yollarına.
Önce kendini, sonra her şeyi severek gelsin geçsin şu dünyadan.
 
Bugünlerdeki gündem bu yazıma ilham oldu, döküldü bişeyler...

6 yorum:

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

benimde duygularımı yazıya dökmüşsün.

Anne İş'te dedi ki...

Sevgili Deniz,baktığın pencereyi çok seviyorum ve

"Düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi;
Gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi;
Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar,
Bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi."

sevgiler....

Deniz dedi ki...

-Baharcım :)

-Ben de seninkini Dijle, kalp kalbe karşı: )

Kaymaklı Kadayıf www.banabirmasalanlat.com dedi ki...

Denizcim, ne güzel yazmışsın, düşünmüşsün. Hep derim ben de önce adam gibi adam için olmalı tüm çaba, hislenebilmeli, ağlayabilmeli, başkasının başarısını aklışlayabilmeli meli malı işte vereceğiz herbirşeyi bakalım ne kadar alırlarsa..

YILDIZ dedi ki...

Günlerdir düşünüyorum bunlar da küçücük bebekti,masumdu,büyüdüler diye.
Anne oldum olalı zaten hatalardan önce ilk aklıma gelen şey bu,onlar da küçük bebekti.Masumdu.
Büyüdükçe kirleniyor bazı şeyler,bazıları için hayat içinden çıkılması zor bir hal alıyor.
Umarım evlatlarımız,yeni nesil hayatlar barışık,hayatlarını severek var olurlar.

Deli Anne dedi ki...

Çok güzel bu yazı, çok!