26 Aralık 2011 Pazartesi

Buyrun ailenizin tiyatrocusu

 "Benimle oynar mısın?" Sürekli başa saran bir ses kaydı gibi kulaklarımda.
Öyle böyle oynamak değil bu ama...
Bildiğin tiyatrocuyum artık. 
Bazen sahne farklı, roller aynı...
Bazen sahne aynı ama roller başka.
Yok öyle eskisi gibi oturduğum yerden elimdeki bebeği oynatmak.
Şimdi sen prenssin, ayağa kalk, otur, şimdi Ariel'i gör, ona aşık ol,
evlenme teklif et... 

Oyunun ortasında bir nefes almak istesem bile geliyor bant kaydı:
"Benimle oynaaaa, hadi." 
Napiim kendi başıma oynamak istemiyorum!
Haklısın tabii, kardeş istiyorum diye tutturmandan iyidir...
Ben yan rollere razıyım.

 
 Gökhan ve Gökcan'ı yakaladığı gibi bikaç gönüllü bulursa, 
ya da  
gerçekten sahnedeyse veya sahnedekileri izliyorsa 
biraz dinlenebiliriz.

Ya da kendi kendine kitap okuyorsa...
Neyse ki öyle anlar da var arada...

 Hatta öyle zamanlarda dokunan yanar söyliim...

 

 Kadrolu tiyatrocu oldum da, ne grev ve lokavt hakkı var
ne de şöyle tatlı tatlı paracıklar...
Yemiyorum ya bugünlerde, çikolatalar hep sana hep sana...



5 yorum:

Bellek Kutusu dedi ki...

"Benimle oynaaa" diye ben de tuttursam ne güzel olur:) O para çikolatalara bayılırım ben de, eşek kadar oldum, biri verince gözüm parlıyor resmen :)

anne kaleminden dedi ki...

"benimle oyna" bir de "canım sıkılıyo" nakarat ı var maruz kaldığımız :))))

yıldız dedi ki...

Minik tiyatrocumuzun bir sonraki leveli şu olacak ;
evdeki bilumum çer çaput,eşya ne varsa toplayacak kendine sahne yapacak diyeyim;)

çakıltaş dedi ki...

sanırım kardeş diye tutturmaya az kalmış:P

Deniz dedi ki...

- Ben oynarım :))

-Anne kaleminden, bizimki bi de artık yemek yemekten sıkıldım, beklemekten sıkıldım gibi çeşitli versiyonlar yapıyor

- Yıldızcım, şimdiki levelda mevcut saydıkların

- Cakıltaş, yok yok :)