12 Ocak 2012 Perşembe

"Hadi hadi!"



Çocuklar bize sabrı öğretiyor, biz onlara öğretebiliyor muyuz?
Deniyoruz orası kesin. 
Sabahları "hadi kızım giyin, hadi tuvalete gidelim, hadi dişimizi fırçalayalım"
diyorum ya, 
bana cevap hazır:
"Yaaaaa anne bana hadi hadi deme!" 

Aslında haklı ne sıkıcı, bana annemler yaptığında sinir olurdum.
Şimdi mümkün olduğunca az demeye çalışıyorum ama
bir yere yetişirken mecbur yapıyoruz. Ama tabii arkasından
"Anne hadi demesene!"yi yiyoruz.

Dün elime fırsat geçti, karşı taaruz için:
"Anne hadi oynayalım, ama hadiii.
"Ne o, anne hadi deme diyordun, sen de bana hadi deme o zaman, sabret" :-P

Bazen gece uykuya dalarken yüzbininci kez süt, ya da su istediğinde
bak bekle, 100'e kadar sayayım, getireceğim. Ve yüksek sesle sayıyorum.
Genelde şanslıysam100'e gelmeden uyuyor.

Ama dün akşam, babası dışarıdaydı, uykuya yattık,
her an gelebilir diye babası başladık saymaya
en son 250'lerdeydim herhalde uyudu...
Kuzucuğum...

    Sen bize, biz sana öğretiyoruz işte beklemeyi...

5 yorum:

nohut oda dedi ki...

:)) aynı sözleri bizde babaya söylüyoruz bende cok sinir olurum hadi ye...

yıldız dedi ki...

Deniz bu 100e kadar sayma işi iyiymiş;)

Burcu.. dedi ki...

Ben geçenlerde "hadi, çabuk, seni bekliyorum" vs gibi taciz:) kelimelerini kullanmamayı denedim ama yok çatlayacağım sandım:)) Hiçbir işe yaramıyor gerçi ama deşarj oluyorum sanırım söyledikçe :)

Gaye dedi ki...

sayma olayını sevdim, bizde yapalım..

Red Riding Hood dedi ki...

Ooo :) Anne bana hadi hadi demeler daha devam edecek ;)