21 Şubat 2012 Salı

Hayat...

 ... tam da o an kendi annene söylemek istediğin şeyleri uyutmaya çalıştığın kızından duymaktır.
" sıkı sıkı tut elimi anne..."

 Ve okula götürürken yediği kekin
kağıdını versin diye arkaya uzattığım avcumun içinde kağıt yerine küçücük bir el bulmaktır.
Bu yanlış anlaşılmayla sımsıcak ısınmaktır.


bir küçük not: Annecim diyerek çocuğu çağırmayı hiç sevmedim, sevmemiştim.
Çocuğa niye annecim der ki insan? 
Ama geçen gün bir deneyeyim dedim, bakalım nasıl duruyor ağızda diye...
İnsanın tuhaf bir biçimde içi ısınıyor, ilginç...


12 yorum:

g dedi ki...

çok güzel.
İçim ısındı okuyunca..:)

yıldız dedi ki...

içim ısındı,çok etkilendim canım benim.

haklısın öyle haklısın ki..

BALLI LOKMAM dedi ki...

yerim ben o küçük eli:))))

İrem dedi ki...

çok güzel olmuş :) Anneciğim demiyorum ama annem diyorum ve dediğin gibi kulağım ruhum hiç yadırgamıyor bunu hiç düşünmüyorum doğru mu diye garip.

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

sen deyince düşünürken buldum kendimi. haklısın niye denir ki? ama ben de -annem -annecim diyenlerdenim :)

Deli Anne dedi ki...

benim de içimi ısıttı yazdıkların.. ve o annecim var ya, ben de çemkirirdim eskiden ama tadı başkaymış gerçekten.. istemsiz söylüyorum ben hep:)

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

bende annem-annecim diyenlerdenim :*)

çakıltaş dedi ki...

bayıldım ilk fotoğrafınıza...

Tuğra'nın Annesi Emine dedi ki...

Bende hep 'annecim' diye eklerim cümlenin sonuna...Ondan da bu kelimeyi duymak keyif verici aynı zamanda :))

İkizBebek dedi ki...

diyorum ya siz gerçekten çok tatlısınız.

Deniz dedi ki...

:)) içimi ısıtanlarla içinizi ısıtabildiysem ne mutlu bana

Sen Gelince dedi ki...

Hep nefret ettim, çok itici ve saçma buldum ve hiç kullanmadım diye de eklemek isterdim ama Nilsu doğduğundan beri ağzıma yapışmış durumda. Normal mi?