28 Mart 2012 Çarşamba

Bi o yana, bi bu yana...


Gece yatak sohbetlerimiz günün birbirimize ayırdığımız en kıymetli anları...
Geçen gün aklıma geldi, 
biz her gece 5 kitap okumadan uyumuyoruz ya, 
okulda öğlen nasıl uyuyorsunuz, sizi nasıl uyutuyorlar dedim.
"bi o yana dönüyorum, bi bu yana öyle uyuyorum." dedi.
Bi de vurgusu var ki, "Bi bu yanaaaa, bi o yana...."
 Naz niyaz eve anlayacağınız. 
Biz 1 saat dil döküp, masal uydurup, kitap okuyalım, sen okulda 
bi o yana, bi bu yana dönüp uyu... 
 Ama tabii, eve 8.30'da gelir, 9.30'da yatarsak olacağı bu.

Sahi farkında mısınız, şu bir aydır, akşam trafiğimiz kabus gibi,
2 saat sürüyor ev dönüşü...
  Sonra pil bitiyor, düşünmek öfkelendiriyor böyle yollarda harcanan zamanları... 
Sabah da hiç istemediğim halde, ağladım yanında biraz.
-Hadi hadi giyinelim, kızım geç kalıyorum demekten, yorgun düştüğümde 
gözümden de yaş geldi. 

Empati yapıyorum, 3,5 yaşında sabah ayılabilme keyfi bile yok.
Ne olur hemen giyinmesek diyor.
Bir Orhan Gencebay şarkısı geliyor kulağıma ama benim durumumu da değiştirmiyor...
"Bence sen de haklısın..."

6 yorum:

Gelincik dedi ki...

koşuşturma 3,5'ta nasılsa 35'te de öyle...

ELİF dedi ki...

Ay beee kıyamam ikinize de...:(

bahriye-krm dedi ki...

:(((
keşke aileler çocuklarına daha fazla zaman ayırabilse...ama hayat şartlar...

Seyhan Kaya dedi ki...

Nasıl sızladı bi yanım okurken, aynı hisleri paylaşmaktan olsa gerek!

sedaca dedi ki...

şarkıya koptum :)) nerden aklına geldi

Sen Gelince dedi ki...

Ah o sabah koşuşturması:(