6 Eylül 2012 Perşembe

...


Son zamanlardaYaz, 
oyunun tam ortasında bir şey hoşuna gitmezse
'bak şimdi üzdün beni'  'devam edemiycem şimdi oynamaya'
'böyle bir huyum var benim' diyor...
Ben de ona diyorum ki,
senin seçimin.
Duruma küsüp, somurtup oturabilir,
ya da yeniden oyununa dönüp, keyfini çıkartabilirsin.
Sen bilirsin. 
Ruh halimizi bir elektrik düğmesi gibi kullanabiliriz aslında.
Farkında olursak, illa üzgün olmak istediğimizde düğmeyi kapatıp,
süre dolunca açabiliriz...

Çünkü biz izin vermezsek, içimizdeki düğmeyi kimse kurcalayamaz.
Hem her şeye rağmen ışığı seçmek gerek. 

 Ben, sen, o... Unutmayalım hiçbirimiz, her adım, her nefes, her an mucize.
Değerini bilelim...


3 yorum:

Gelincik dedi ki...

ben de uygulayacağım. şarkı çok şeker bu arada

nurhayat dedi ki...

Deniz hanım, daha hamileyken başladım blogunuzu takibe. Cinsiyeti belli değilde bebeğimin, hep yaz gibi tatlı şirin mi şirin bir kızım olsun isterdim. Cinsiyeti belli olduktan sonra akşamları eve gider eşime yazın babasıyla olan diyaloglarını anlatırdım hatta açar fotolarınıza bakardık. Şimdi kızım 17 aylık. Hala Yaz'ı takip ediyoruz, onun diyaloglarına gülüyoruz. Uzaktan uzağa biz sizi çok seviyoruz.

Deniz dedi ki...

Ne güzel bunları duymak :) Paylaştığınız için çok teşekkür ederim