19 Ekim 2012 Cuma

Onları etrafımızda istiyoruz!

Hiç bi kediyle aynı evi paylaşmadım.
 ( Kedim olmadı demiyorum dikkatinizi çekerim, çünkü o bi oyuncak
ya da sahip olunacak bir 'şey' değil. )
Ama kedilerle birlikte yaşamayı hep çok sevdim.
Hatta onların hep fotolarını çektim,
Onlardan ilham aldım.
Anı yaşamalarına hayranlıkla baktım.
Güneşin altında gerine gerine yatmalarına
bayıldım.
Onları görmek bana hep mutluluk verdi sokaklarda.
Yemeğimi paylaştım bazen.
Kızımla seyrettik onları, sevdik.
Kedi hikayeleri okuduk, anneannesinin kedi bey masallarını dinledik. 
Türkiye'de yüzlerce yıldır beraber yaşadık onlarla, aynı sokaklarda.
Şimdi sokaklardan yok olmalarını asla istemiyorum.
Yeni yasa teklifi kalkacak gibi bir söylenti çıkmıştı ama doğru değilmiş.
Bir bakacağız yok olacaklar etrafımızdan öyle mi?
İstemiyorum, hiçbir şekilde...

Ne derim ben kızıma yıllar sonra?
Nereye gittiklerini nasıl açıklarım?
Ve köpekleri de aynı şekilde tabii...
Gemilere bindirilip, o gidişleri...
Ya da nasıl olduğunu bilemediğim o kamplara...





Eminim bütün yavru kediciklerimiz de yarınlarda
sokaktaki dostlarını yanlarında görmek isteyecekler...


4 yorum:

Gelincik dedi ki...

keşke hepsine sıcak yuvalar, güvenli aileler bulabilsek. sokaklarda şartlar çok çetin... çok seviyorum ben de. kediler hep etrafımızda olsun. sevecen, insancıl, sıcacık. evet evde zor bazen, ama kimi yönlerden de harika

luna-lunarita dedi ki...

ah kedicikler. ah onlardan alınmaya çalışılan yaşam.

nasıl da asiller oysa. nasıl da tatlı.

içim burkuluyor bazen.

sevgi ile,
luna.

Deniz dedi ki...

Sokak şartları zor ama onlar, o düzenin içinde kendilerine yer buluyorlar bir şekilde. Gönderilecekleri yer daha iyi olsa, ondan hiççç emin değilim.

Aynen Lunarita

ozgehan dedi ki...

bizde evimize gecenlerde bi tane kedicik aldık...

hemde bembeyaz.. hemde kuyruğu yok...
şaka gibi di mi :) ama aldık işte ne yapalım.. seviyoruz kuyruksuz keratayı...