28 Kasım 2012 Çarşamba

"Savaş yapacağına aşık ol!"



Dün Astro Boy diye bir animasyon film vardı televizyonda.
Beraber seyrettik. Film, yanılttı beni, Bulut atlası, Matrix gibi filmlerin çocuk versiyonu sanki.
 Kendilerini ayrıcalıklı sınıf gören insanlar, dünyadan, doğadan ayrık bir dünya kurmuşlar, bütün işlerini, yapmak istemedikleri sorumlulukları yaptıracakları robotlar üretmişler. Ve bu robotların işi bittiğinde atıldığı çöplük de dünya...

Güçlü bir robot üretilmek isteniyor ve seçimi kazanmak isteyen başkan, robotun kalbine
savaşçı olmasını sağlayacak (kırmızı ışığın ) yerleştirilmesini istiyor. Oysa bilim adamları pozitif ışık olan maviyi koymak istiyorlar. Ama başkan, savaş ve negatif ışık daha çok ses getirir. Aşık değil savaşçı olmasını istiyorum benim robotumun diyor.

Tam o sırada küçüğüm yukarıdaki yorumu yaptı. Çocuk kadar düz düşünebilsek, çocuk kalbiyle sevebilsek, dünyayı yönetenlerin asıl niyetlerini görebilsek...

Çok basit bir söz belki ama sevmek sevilmek varken, savaşmak niye? 

Hiç yorum yok: