27 Aralık 2012 Perşembe

Değer vermek, özen göstermek...


Küçük bir çocuğun gözünden, değer verildiği nasıl anlaşılır?
sözlerle mi, hissettirilenlerle  mi, davranışlarla mı? 
Hepsiyle mi...

Sabah süt şişesi kırıldı mutfakta.
Sakın gitme içeri, topladım ama küçük bir parça kaldıysa falan ayağına batar dedim.
Koştu, yanıma geldi sarıldı...
Annecim siz bana çok değer veriyorsunuz değil mi? dedi.
Mantık dersi 2...

Annem beni düşünüyor, annem beni koruyor.
İnsan değer verdiğine özen gösterir.
Annem bana değer veriyor :) 
Kim demiş, kalp ve mantık yan yana olmaz diye...



Bu arada sabah bir video seyrettim, çok etkileyici.
Anne bebeğiyle önce göz göze bir iletişim kuruyor.
Gülüyorlar, şakalaşıyorlar.
Sonra birden tepkisiz bir şekilde davranmaya, bebeğin tepkilerine cevap vermemeye başlıyor.
Bebeğin değişimi o kadar bariz ki.
Annesini eski haline döndürmek için, ağlamak, bağırmak, seslenmek yapmadığı kalmıyor.



2 yorum:

Gelincik dedi ki...

videoyu izledim... bebekler ve hatta yetişkinler de böyle değil mi? hepimiz sevdiklerimizin bizi dinlemesini, biz konuşurken gözümüzün içine bakmasını, bizimle aynı dili konuşmasını, hal ve tavırlarımızdan bizi keşfetmesini istemiyor muyuz? ve de en temel ihtiyaçlardan biri değil mi karşındakinin seninle ilgili farkındalığının yüksek olması? bence öyle... nasılsın kelimesinin altını doldurduğumuzda ve cevaba gerçekten kulak verdiğimizde, daha iyi iletişeceğimiz kesin... paylaşım için teşekkürler :)

Deniz dedi ki...

Evet aynen öyle canım :) Hakkını vererek iletişim kurmak, anahtar kelime ... Bebeğin hali içimi acıttı, düşünsene, bu sadece bir an. Hep böyle yaşayan çocuklar???