29 Mayıs 2013 Çarşamba

06.00...


Ne ilginç bir sabahtı.
Saat 6'ya 10 kala içeriden anne diye çağırmasıyla uyandım.
Kendisini yatak odasında bulacağımı, su falan isteyeceğini düşünürken,
baktım ayakkabılarını bile giymiş, sokak kapısının önünde!
Anne ben hava almak, dışarı çıkmak istiyorum dedi.

Bi an deli miyiz ayol, yatalım uyuyalım diye düşünürken
hadi belki yürüyüş iyi olur dedim. 
Kendimizi sokaklarda bulduk. 
Saat 6.00'da yürüyüşe çıkan ne yapar, bari kahvaltıya simit alalım dedik.
Ama kargaların bile kahvaltısını yapmadığı o saatte simitçinin açılmadığını gördük.

Eve döndük, iş ve okul için çıkmaya yakın, ağlamaya başladı.
Ben sizden ayrılmak istemiyorum, bugün annemin işine gitmek istiyorum.
Yarım saat! 

Bi hasret durumu var anlaşılan... 
Neyse bugün biraz erken çıkıp, okuldan alacağım.
Çocuğun da arada rutini kırmaya ihtiyacı var görünen o ki...
Hepimiz gibi...






4 yorum:

dijle dedi ki...

ne güzel düşünmüş...ne güzel düşünmüşsün...ne güzelsiniz

resimli günlük dedi ki...

Alemsiniz valla. Asıl ben sana hayran oldum. Sabahın 6'sında yürüyüşe çıkmak! Ben kesinlikle yapmazdım herhalde. Oğlanı da zorla yatağa sokuşturmaya çalışırdım hatta :)

öznur dedi ki...

merhaba maşallah çok tatlı prensesiniz :)
www.oznurunhobileri.blogspot.com

annesiningülü dedi ki...

özlem varsa hiç ikiletme git yanına canım. Damla'da büyüyor ya deli bir hızla her anın tadını çıkarmak lazım onu anladım ;)