3 Haziran 2014 Salı

Günaydın güneş…


Bazen günler sertleşir, ruhun sertleşmek istemez ama o da dayanabilmek için 
biraz kabuk bağlamaya çalışır.

Bazen kimseye kızmazsın, kendine kızdığın kadar…
Bazen başkasına kızdığın seni yaralar.
Bir dalga, bir bulut gibi gelip geçicidir oysa bütün duygular.

Deniz gibidir ya da…
Gel gitler, fırtınalar, dalgalar…
Gelir geçer.
Güneş açar, tuzlu sular durulur. 
Sakinleşir, kabulle olur.
Kabullenişle başedilir.
Sular durulunca kıyıya deniz kabukları, birbirinden farklı farklı yüzlerce çakıl vurur.
Deneyim olur yoluna…


Ve kendine nazik olarak geçer fırtınaların izleri…
Bakarak, pamuklara sarıp sarmalayarak…
Yumuşak şeyler okuyup, yumuşak şeyler dinleyerek.
Gününe nezaketle dokunarak.


Hiç yorum yok: