30 Ekim 2014 Perşembe

Karaman'a...




Soğuktu ve yağmur çiseliyordu.
Ve toprak yuttu sanılıyordu.
Karanlık ve sarıydı gök.
Yeraltının ruhunu yansıtıyordu.
Soğuktu ve yağmur çiseliyordu.

Yer yerliğinden, gök göklüğünden utanıyordu.
Bir bebenin çığlığı yükselirken
Ateşin sıcaklığı yürekleri dağlayıp,
Beyaz camı yalıyordu.

Soğuktu ve yağmur çiseliyordu.
DK. 30 Ekim 2014


Hiç yorum yok: