11 Kasım 2014 Salı

Yeşil ruhu şifasıdır


Yeşil hem ruha şifa, hem neşe kaynağı...
O yüzden neşe palamudu diyorum ben bu küçük avuçtakilere...


Ayaklarımın altında -arada sırada bile olsa-
sonbaharın sesini dinleyebildiğimiz için,
şükrediyorum.


Onu böyle yeşilliklerde, özgürce koşarken görünce huzur doluyor içime...


 Bir avuç mutlulukla gülüyor yüzüm.


Yeşille diğer renklerin buluşması ise neşemi katlıyor.


Hele bir tanesi en sevdiğim renkse...


Ağaçların bilgeliğini dinleyebilmek için keşke burada saatlerce kalabilsem diyorum.


 Uzaklaşmasın istiyorum gün... Biraz daha zaman tanısın bize.


 En büyük armağanımla doğanın armağanlarına dokunmayı
çok seviyorum.


Daha bir çocuk, daha bir muzip oluyorum.


Doğada paylaşmak daha kolay, daha zevkli.


 Boy ölçüşemeyeceğin deneyimleriyle 
seni küçük görmeyen dünyanın en alçak gönüllü varlıkları
ağaçlar...


 Onlar için, onlara sarılabildiğim için tekrar teşekkür ediyorum.


Ve Anastasya'dan bir bölümle bitiriyorum bu şifalı yazıyı...



Mekan: Atatürk Arboretumu... Çankaya Köşkü'ne giden yoldaki büyük çınarın kesilmesini kabul etmeyip, yolu etraftan dolaştıran Atamız'ın adını vermek için güzel bir yer.

Hiç yorum yok: