19 Aralık 2014 Cuma

Kızım mı, kankam mı?


Doğurduğum, kankam oldu.

Bakıyorum ona, ellerine yüzüne, nur tanem, nar tanem diye seviyorum içimden.
Nasıl da büyüdü diyorum.
Arkadaşım oldu benim o ya.
Kahvecilere gidip de, birlikte kalpten çiiizkeyk yediğim o benim. 

Hadi bi' plak koy da dans edelim diyenim. Kitap okutanımken, şimdilerde kitap okuyanım. 

Kızarım da, severim de. 
Ama kankam işte.
Kankalar da öyle değil midir?
En çok sevdiklerinle, en kızdıkların aynı kişidir bazen. 


Gün boyu kankamdan uzak kalmadığımı, kalplerimizin yan yana olduğunu düşünmesi için sürprizler yapayım ona istiyorum. Dün bunu yaptım mesela nasıl olmuş? Bayaaa pespaye oldu. Bi Pinterest'tekine bakın, bi benimkine. Ama kalpten yapıldı. :) Eğlendim de ne yalan söyleyeyim. 



























Çalışan anne modeli olunca, daha bi' gayretkeş oluyor insan. Bakın bu yazıda, çalışan annelere küçük öneriler var, iyi hissettiren...

"Beni düşünmüşsün diyen bakışlar" görmenin tadı hiçbir şeyde yok, di mi?
Şurada ne güzel demiş.

Hep bunlar anları ölümsüzleştirmeye çalışmak değil mi işte?

Yaaaa insan neler neleeeeer yapmak istiyo daha sevdiklerine ama, işte, çalışan annenin gücü de bi' yere kadar. Allah hepimize güç, kuvvet, istek, enerji, şevk versin, yoksa her şey mümkün: )

Hepinize kalp kalp kalp.... İyi hafta sonları.









1 yorum:

annesiningülü dedi ki...

her şeyin en içtenini yapıyorsun daha ne olsun ♥