14 Nisan 2015 Salı

Çocuklara minik bir mektup...


Siz oynayın çocuklar, canınız çektiğince, her fırsat bulduğunuzda, iki arada bir derede,
gönlünüzce oynayın. Oynama fikri işlesin genlerinize. Oyun çünkü hayat.


Siz, hep dost olun birbirinize... Çocuklar olsun her zaman etrafınızda bir de.
Çocuk oyunu hatırlatır size. Büyüdüğünüzde bile. 



Çocuklar siz, sanatı sevin. Tiyatroya gidin. Hayatın, insanların yansımasını görün sahnede.
Kendinizi, tanıdığınız, tanımadığınız insanları bulun perdede. Anlayın diğerlerini. Zihniniz açılsın farklı pencelere.


Siz, ne zaman fırsat bulsanız atın kendinizi çimlere. Yeşillere... Yorgan gibi yeşili örten, mavililiklere selam çakın. Geçmişteki gülümseyen yüzlere...



Siz okuyun çocuklar. Bazen kaçmak, bazen uyanmak, bazen dirilmek, bazen delirmemek için...


Sizler hayatsınız. Hayatı büyüdükçe kaybetmeyin... Hayatı da büyütün kendinizle birlikte. 

1 yorum:

burcuuuuk dedi ki...

Ne güzel bir mektup bu böyle...