3 Nisan 2015 Cuma

Yolu sevgiden geçen herkesle bir gün buluşuruz...




























Hepimiz birer maratoncuyuz. Yaşamda karşılaştığımız küçük ya da büyük olayların gelip geçeceğini unutmasak, onların yanından bir Forest Gump gibi uzaklaşacağımızı ve defalarca değişeceğini bilsek daha huzurlu olacağız. Ağladığımızda güleceğimizi hatırlayabilsek, daha çok akışa bırakabileceğiz…


Sabah Kayahan’ın ‘insanlıktan uyandığını”*  duydum. 
İçimde bir şey cız etti. İlk gençliğimin sesi, melodisi, güzel sözlerini ilk keşfettiğim insanlardan… 
Yıllar sonra Yaz da bir aslan miyav dedi ile tanıştı onunla... Karşımızda kız kulesi kollarımda sen, bir yemin ettim ki dönemem, la fa la sol, geceler katran karası geceler, mor menekşe.... Ve niceleri...
Hoş bir sada bırakarak yeni boyutuna geçti… 


Bize kattıkları, hissettirdikleri için teşekkürler…

İşte yaşam… Ne telif kaldı, ne şarkını kimin söylediğinin önemi, ne öfkeler, ne kızmalar…
Sadece sevgi ve şarkılar var… İyi ki Nilüfer'le de tekrar buluştular yıllar sonra... 


Ne demişti usta “Yolu sevgiden geçen herkesle bir gün buluşuruz…” 

Sevgiyle kal...



*8 saniye filminde ölümün ardından edilmiş bir benzetme

Hiç yorum yok: