8 Mayıs 2015 Cuma

Doğru ya, benim de günüm. 'Anneler Günü'



Zaman hızla ilerlerken, bazı "gün gibi açık olan" şeyleri yeni fark ediyorum. Anneler Günü'nün bana da ait olduğunu unutmuşum mesela... Hep çocukmuşum sanki... Çocuğum olmuş haberim yok.
Oysa yemedim, yedirdim, içmedim, içirdim ben de... Ama bazen yaşadığımız realiteyi zamanın akışkanlığında kaybediyoruz. Bebek annesi ne zaman oldum ben derken, bi bakacağım ergen annesi olmuşum...

Annemle köklerimi, kızımla kanatlarımı buluyorum. Kendimi tanıyorum ikisinde de. Geçmişle gelecek arasında köprü gibiyim ben de. Köklerimden kanatlarıma giden rüzgarı üflüyorum yapraklarımdan...

Bazen anneme benzerken, bazen kızıma daha çok benziyorum. Dün kızdığım şeyleri bugün daha iyi anlıyorum. İkisiyle de daha uzun saatler geçirmek istiyor, olanla yetiniyorum, olana şükrediyorum...

Annemin enerjisini örnek alıyor, kızımın enerjisiyle harmanlıyorum. Kökten alıp, yeni filizlere taşıyorum.

Yapılan her şeyin nasıl büyük fedakarlıklarla yapıldığını görüyorum bugün. Daha iyi anlıyorum. Bir yandan bunların fedakarlık olmadığını düşünüyorum, kendim yaparken.

Ne bileyim işte... Anneliğin 1001 türlü hali var, bazen anneler günümü kutlamayı bile unutuyorum.
 : )


1 yorum:

Oytunla Hayat dedi ki...

"Annemle köklerimi, kızımla kanatlarımı buluyorum"

Nasıl güzel bir cümledir böyle ♥
Anneler günün kutlu olsun...
Hep sevgiyle kalın..