17 Haziran 2015 Çarşamba

Ben de bir kuzucuktum eskiden....




Ben çocukken Adile Teyze'nin kuzucuğuydum. Adımı söylesin diye bekler dururdum. 
Bugün de doğum günüymüş, iyi denk gelmiş.

Ben çocukken yaz gelince annem balkonu yıkardı bol bol. Balkon kokusuna bayılırdım.

Ben çocukken gazeteci ya da yazar olmak isterdim. 

Ben çocukken babama hiç evlenmiycem ben derdim. Sevinecek mi sanırdım acaba?

Ben çocukken yaz tatillerinde akşam altıyı zor ederdim, annem gelsin de sokağa çıkayım diye. Öyleydi bizim evin kuralı.

Ben çocukken, bazı anlar nefesimi tutar o anı durdurmaya çalışırdım. Mesela annem, babam önde, biz arabanın arkasında giderken... İleride bugünü hatırlayacağım derdim.

Ben çocukken patlıcanı sevmezdim hiç. Annemin anneannesi acı demişti, yeme... Belki o zaman aklı yerinde mi değildi, ben bilmiyordum. Yoksa niye desindi ki?

Ben çocukken kendimi çok büyük sanırdım.

Ben çocukken uydurma bir dil konuşur, belki İngilizce konuşuyorumdur diye düşünürdüm.

Ben çocukken, annemle babamın yatak odasında günü değerlendirmelerini dinleyerek uykuya dalmayı çok severdim.

Ben çocukken, 18 yaşında çok büyük şeylere hakkım olacağını düşünürdüm.

Ben çocukken, hayata çok güvenirdim, bir ara unuttum, sonra yeniden keşfettim.

Ben çocukken, hayal aleminde yaşardım.

Ben çocukken, bize bakan Efi dediğim Elif Teyze karne alacağımız zaman özel menü yapardı, köfte patates kızartması çok mutlu olurdum.

Ben çocukken, en favori doğum günü planı lunaparka gitmekti. 

Ben çocukken evde pişen dolma kokusuna bayılırdım.

Ben çocukken, babişkom vardı canımın içi. (Babalar Günü'nde ona gitsin bu yazı...)


Bu bir mim'di ve bana Nesrin armağan etti. Teşekkür ederim ona...


1 yorum:

Nesrin dedi ki...

Merhaba , mimi cevapladığın çin teşekkür ediyorum , değişik şekillerde konuşmayı bende çok yapardım kafamdan uydurduğum şarkılar çok oldu :)))
öpüyorum sizi