15 Mart 2016 Salı

Yas tutmak zaaf mı?

Yakın çevremdeki cenazelerde de gördüm. Ağlayan, canını ciğerini kaybetmiş insanlara “ağlama, ağlama” diyen teyzeler, amcalar oluyor etrafta.
Pardon niye ağlamasın? O gün ağlamayacak da ne zaman ağlayacak. Tam tersi ağlayacak, içindeki acıyı akıtacak, vücudunda saklamayacak.
Ülkece yas tutamamamız da mı bundan? Bi şey yokmuş gibi dolanan robotlar… Ağlamayın, endişelenmeyin, kaygılanmayın! Sakın!… Robotuz ya…
Özel günleri kutlamaya devam edelim, Survivor’da yarışalım, flash’ta göbek atalım… Yapmayalım da bize korktu mu desinler… Ya ne derlerse desinler, canlar gitmiş, Mısır’daki, Suriye’deki insanlara ağladık, gözümüzün bebeğinden sızan bir damlacık yaş çok mu? Niye yok o yaş? Sahi niye hiç üzüntü algılanmıyor? Yas yok, yaş yok…
Donuk bakışlar, robotlar var…  Ağlama, yas tutma, endişelenme!
Tam tersi… Ağlama(k), yas tutma(k), endişelenme(k) robotluktan kurtulmak gerek…
Öyle bi gerildik ki, ağlamayan yerlerimiz, ağrıyor…

1 yorum:

Oytunla Hayat dedi ki...

Ne kadar da haklısın...
İnsani duygularımızı yok etmeye ne kadar da hevesliler...