19 Eylül 2016 Pazartesi

Starlık taslamadan star olabilen adam... Hoşçakal...











'...bir sarmaşık olsaydım, 
sıkıca tutunsaydım bir yere. 
sökülüp atılmasaydım, 
köklerimi salsaydım derinlere. 
bir sarmaşık olsaydım, 
dolasaydım gövdemi döne döne. ' 










Çok severmişim... Bilirmişim de, bilmezmişim... O güzel bakan adamlardandı... Güzel kalbi olmayaydı, gözü güzel de olsa güzel bakamazdı. Güzel bakamaz, güzel kalbi olmayan çünkü...

Herkesin Tarık Akan'ı başkaydı dedi dün biri, ne de doğru söyledi. Hepsi de ayrı güzeldi. Gülşen Bubikoğlu'nun penceresinin altına güllerden seni seviyorum yazarken de güzeldi, Hababam'da da, direnirken de...















Gülşen Bubikoğlu'yla da yakıştırırdım ikisini.





































Film hayatının dönüm noktasını bilmiyormuşum. İlk dönem Yeşilçam yakışıklı jön filmlerini çekerken bir gün gelmiş, sormuş kendine... Ben zengin çocuklarını oynayıp duruyorum, ama o çocuk değilim ki ben. Öyle bir çocukluğum da olmadı ki... Ve o filmlerden vazgeçmiş. Boykotu da yemiş... Ama sonra sosyal içerikli, memleket meselelerini anlatan filmler dönemi başlamış, boykotu delmiş.


Bir de anısını okudum kendi sayfasından... Babasının tayinleriyle il il dolaşırken, ilkokula Erzurum'da başlamış. Beş sınıfın bir odada olduğu bir odada, tek öğretmenle... 2. sınıfta Kayseri'delermiş, okuma yazma bilmediğinden, bir daha oku demişler, 1'e göndermişler. Kekeme olmuş. Bir öğretmeni varmış, önce akşamları çıkışta kalarak ona konuşmayı öğretmiş. Söyleyebildiğin kelime var mı demiş, var demiş Akan, "hele"... O zaman kelimelerinin başına hele ekle... Hele geldim, hele gittim... Düzeltmiş konuşmasını böyle böyle. Sonra okumayı öğretmiş, sonra da sınıf birincisi olmuş küçük Tarık. Aynı öğretmen, onu okullararası yarışmalara sokuyormuş. Kendine güveni gelmiş. Yarınlarımı armağan etmişti bana yazmış sayfasında. Yıllar sonra, arayıp, tarayıp bulmuş ve teşekkür etmiş ona... Hikaye nasıl güzel. Öğretmen güzel, Tarık Akan'ın vefası güzel!

Biz de yaş alıyoruz, giderek vedalaşıyoruz çocukluğumuzun kahramanlarıyla ve bu hüzünlü. Biraz da bundan etkilenmemiz. Kemal Sunal, Zeki Alasya gibi...

Ama bu adamlar da bi başkaydı be...






Hiç yorum yok: