2 Ocak 2017 Pazartesi

Kutlasan da geliyor, kutlamasan da.


Ve bir fark olmadan günden geceye devam ediyor günler. Çocuklar bazen ağlaya sızlaya uyanıyor, bazen okula gitmek istemiyorlar. Bazen uykularını alamıyorlar. Bazen çok ödevleri oluyor.
Bazen biz çok yorgun oluyoruz. Her gün birbirine benziyor. Bazen her şey çok monotonlaşıyor.
Bazen bir şeyi bırakmak istiyor ama günlerin benzerliğinde bir milat koyamıyorsun.
Bazen de yeni bir şey için güç toplayamıyorsun bir türlü...
Bütün aile uzun zaman bir araya gelemiyorsun belki.
Yüzler gülmüyor belki de epeydir, ya da bir çift çorap almaya bile bahane bulamıyorsun birine vermek için...
Çocukları sevindirmek istiyorsun, dans etsinler, hediye paketi yırtsınlar, sen ise geçen seneyi unutmak, bir set çekmeyi diliyorsundur. Şükretmek için bir bahanedir belki de. Hala nefes aldığın, sevdiklerin yanında olduğu için... Geçen senenin en popüler parçalarını arka arkaya dinlemek istiyorsundur, geçen seneyi şöyle bir gözden geçirmek... Süslü bir pastayı bölüşmek ailece...

Yılbaşı kutlamak başka da nedir ki zaten... 2 kukuleta, birkaç paket, monotonluğun içinde yeni bir ses, yeni bir nefes... Senin kutlamama özgürlüğün, benim kutlama özgürlüğüm aslında hiç de engel değil birbirine...





2 yorum:

Küçük Mucizelerim dedi ki...

Maalesef anlayana.

ozlemsoydan dedi ki...

Bu kadar basit...