21 Şubat 2018 Çarşamba

Çocukluğunla ilgili en çok neyi özledin?



Ben mi? Babamı en başta... Onu kaybetmemiş olduğumuz yaşları...

Annem babam ben ve kardeşim, akşam yemeklerinde sofranın etrafında buluşup günü değerlendirerek yediğimiz yemekleri...

Tatile gittiğimiz zamanları... Denizden çıkmamak için parmaklarımızın buruştuğunu saklayışımızı...

Araba yolculuklarımızda, annemin yolluk olarak hazırladığı şeyleri yemeyi. Tuzlu salatalıkları, erikleri, üzümleri, poğaçaları...

Yıkanmış balkon kokusunu...

Kalp çarpıntılarını, sebepsiz abuk sabuk kahkahaları, yaramazlık yapmayı...

En dert ettiğimiz şeyin ceviz kabuğunu doldurmadığı günleri...

Pazar banyolarını...

Annemle TRT'de Şahane Pazar seyretmemizi...

Dedemin ben bir kere istedim diye her gelişinde piramit pasta getirişini...

Dedemi...

Mübeccel teyze'nin evinde kalmayı...

Hani ayağında çevirdiğimiz bir ipin ucunda top vardı, hah işte onu...

Akşam üstü evin altına inmeyi...

Kapının önüne kilim serip, evcilik oynamayı...

Bebeklerimle saatlerce sıkılmadan oynamayı...

Ve daha nicelerini...

Sen neyi özledin? Ya da neleri?


3 yorum:

Feza Kıral dedi ki...

çok duygulandim canim okurken... ahhh :-((

Nil dedi ki...

Halhal diyorduk biz o ayakta çevrilen topa :)

Anneannemin bahçede kaynattığı salçaları, yine onların evinde yazları damda yatmayı.

Adsız dedi ki...

Yaşamadığım için birkaç madde hariç geri kalan hepsini ve köyde dayılarımın çocuklarıyla oynadığımız oyunları,tarlada çalışan ırgat ve dayımın kızlarına su taşımayı,tarlaya yengemin kocaman bir çingille gönderdiği o canım yoğurdu yemeyi,sırtında termosla dondurma satan dondurmacıdan bir tane yumurta verip dondurma almayı,köyün önünde akan ırmak kenarında çamurdan oyuncak yapmaları................köyü çok özlemişim ben kısa keseyim yoksa çok uzar.
Dilek